Palliatieve afdeling te A.

Lieve mensen,

Vandaag was ik weer op de palliatieve afdeling te A.

Onderstaand verhaal zou ik graag met jullie willen delen..

Meneer B heeft mij de viool laten zien …
Helemaal uit Indonesië meegenomen door zijn grootouders – in de jaren 50 toen het gezin naar Nederland terug keerde.Zijn grootvader had het instrument gekocht voor 750 gulden ( in die tijd was dat een hoop geld!!) van een Chinese man. Als een “ echte Stradivarius “. ( het “toeval” wil, dat ik sinds mei 2014 zelf op een echte Stradivarius in bruikleen mag spelen… ) Meneer B verwacht er wel wat van…Niet alleen omdat ik in zijn ogen “verstand van heb”..
Ik verzamel al mijn moed nadat ik de “kist“, die overigens ook in een meer dan lichte staat van ontbinding verkeert, heb geopend.
De viool is op zijn zachtst gezegd- total loss …
Ik ga er maar niet in detail.
Tot mijn “ grote opluchting” kan er ook niet eens op worden gespeeld, want er missen niet alleen de snaren maar ook de toets ( waarschijnlijk door iemand vanwege de waarde van het ebbenhout op brute wijze ervan af gerukt…, twee van de stemknopen en ga zo maar door…) Een akelig gezicht- gelukkig is meneer B. er minder door aangedaan dan ikzelf – hij heeft er ook nooit zelf op gespeeld en was eerder benieuwd naar de echte – materiële -waarde van het instrument. Helaas moet ik hem teleurstellen.
Maar in het kleine vakje aan het hoofd van de kist ligt naast een gebroken stemknop en allerliefst klein viooltje aan een hangertje. Er blijkt een piepklein sigarenmesje erin verborgen te zijn.
Mooi ding en ik ben blij dat er nog zoiets persoonlijks en tevens helemaal ongeschonden in het vakje ligt.
Meneer B is ook verrast en vraagt onmiddellijk of ik dit hangertje zou willen dragen..
CADEAUTJE!!
Ik draag geen sieraden op mijn amulet voor Emma (mijn overleden eerste dochter) en natuurlijk mijn trouwring na en sigaren roken- dat is ook heel lang geleden.. ( meneer B .moet lachen om mijn opmerking..en vertelt onmiddellijk een aantal verhalen uit de tijd toen hij jong en stout was….) Maar hij wil het hangertje per se aan mij geven – hij gaat immers toch dood en zijn kinderen en kleinkinderen hebben trouwens “ nooit aandacht aan deze viool of muziek gegeven.

”Bij jou is die in goede handen. Neem hem maar” zegt hij beslist.

Ik beloof hem dat kleine viooltje in mijn eigen vioolkoffer te leggen, dan mag zij altijd mee naar het Concertgebouw – en daar is meneer B. ook zeer tevreden mee. En bovendien ook een beetje trots op zijn grootvader die toch “ook zo muzikaal was”.

Allemaal verhalen hoor ik hier.
van mensen- je noemt ze hier ook cliënten.
Een voor een uniek. Ontroerend, grappig en soms ook zeer verdrietig.
Het zijn verhalen van mensen die min of meer bewust op hun sterven wachten.
Maar je verbaast je erover- hoeveel levenswijsheid, dankbaarheid, humor en doorzettingsvermogen zij vaak uitstralen. En ik zie en voel naast verdriet, fysiek ongemak ,eenzaamheid , onzekerheid ,verlies van zelfstandigheid en daarmee gepaard gaande melancholie ook en zekere berusting ,moed dapperheid.

Niet alleen maar vanwege het tastbare cadeautje dat ik vandaag mee naar huis mag nemen , voel ik mij elke keer als ik hier ben zeer bevoorrecht .

Hoe zal ik het zelf doen als ik “Zo ver” ben?
( “ver zijn”- dit heeft voor mij diepere betekenis.)
Naast de verhalen van anderen en mijn eigen levens ervaringen, het leven en de dood zijn immers ook in mijn leven zeer aanwezig, ben ik vooral dankbaar voor alle aandacht, liefde en zorgzaamheid die ik mag geven en ontvangen.
Ik geniet vaak heel bewust van het leven.

Zal ik uiteindelijk voldoende kracht en wijsheid hebben om afscheid te kunnen nemen van geliefden, naasten en ten slotte mijn eigen leven?
Dit houdt mij bijna voortdurend bezig .
Er zijn heel wat vragen
Onzekerheid
Angst- voor nog meer verlies…
En ga zo maar door ….
Maar er zijn ook vaak troost.
En moed. En hoop. En geluk. En heel veel liefde.

Ook de mensen die ik hier ontmoet helpen mij hierbij, net zoals mijn naasten, jullie en uiteraard het verdiepen in de opleiding.

Hiervoor mijn dank.

Liefs Susanne

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *