januari…

Januari- de sterfmaand – zei mijn oma altijd
Ja inderdaad – mijn eerste dochter is ook in januari overleden- binnenkort 27 ! jaar geleden
Maar het staat als de dag van gisteren in mijn geheugen gegrift –
Mijn jongste zoon is op Driekoningen geboren – toen zei ik al – “eindelijk valt er voor mij en ons ook iets te vieren in januari“

Hein is begonnen en aan de oversteek …
Bijna een heel jaar is hij hier op de afdeling geweest.
Ik ben dankbaar en tegelijk erg verdrietig.
De dankbaarheid komt met name omdat hij nu “verlost “zal worden van al zijn zielenpijn en de door hem gedragen
“ overlevingsschuld “
Hij werd zelfs meerdere keren met suïcide in zijn familie geconfronteerd …
Uit het leven stappen – “zelfmoord “noemde hij het , dat was begrijpelijkerwijs een zeer traumatische ervaring .Euthanasie was dan ook een “ no way “ voor hem .
Met Hein kon je ondanks zijn diagnose – ongeneeslijke kanker- en zijn zware laatste jaar hier op de afdeling
wel lachen .
Wat een goddelijk of rijke humor had die man.
Sowieso vaak de redding – ook voor zijn naasten en verzorgend personeel – en ook ik heb altijd diepe bewondering en respect voor hem gehad – want
“ Humor ist wenn man trotzdem lacht…”

Een paar weken geleden zo rond sinterklaas begon ook voor Hein de “ laatste fase”…
“Ik heb er geen zin meer .., daar heb ik niet zo’n trek in, ik ben een beetje moe, ik ga nu maar weer naar bed…”
Dat hoorde ik nu steeds vaker.
Hij ging niet meer beneden in het restaurant eten, maar bleef op zijn kamer…. Soms maakte hij nog even een kleine “wandeling “op de gang, dan nam hij eerst mijn arm en later pakte hij ook mijn hand vast- ik voelde dat als een groot compliment – hij nam mij in vertrouwen en stond het zichzelf toe om steun te krijgen.
Wel begon hij steeds meer over zijn overleden naasten te praten…zijn vrouw, oude vrienden, zijn schoonzus…

Hein was een verlegen maar zeer charmante en beschaafde man.
Het laatste wat hij tegen mij zei was – “ik vond gezellig dat je er was “…
Ik heb toen niet durfen te denken dat dit zo snel definitief zou worden-
ook al wenste ik hem eindelijk rust toe.

Vandaag kwam ik weer bij hem
om afscheid te nemen.

Ik zal hem ontzettend gaan missen.