Als de man verliest…

Een paar dagen geleden was ik samen met mijn liefste man aanwezig bij een boekenpresentatie
Ik had erover gelezen in de krant , het thema/ titel van het boek :
“Als de man verliest”
leek mij wel interessant – niet alleen maar omdat ik van mensen houd – mannelijk of vrouwelijk maakt niet uit en ook omdat ik het altijd toejuich als er maatschappelijke aandacht is voor rouw en verlies en wat het leven ons zoal te bieden heeft…
Ook dat een man of ander soort medemens zich kwetsbaar gaat opstellen en open over zijn/ haar verlies en rouw spreekt is natuurlijk vaak heel verrijkend en biedt troost en herkenning en veel meer … vult u het zelf maar in.
Ik hoop dan ook altijd op het ontstaan van een soort van verbinding en
collectief “bewust kunnen zijn en worden “.
Daar zaten we dan in een overvolle zaal in pakhuis “de Zwijger” te Amsterdam.
De liefste man naast mij en samen vol verwachting en omgeven van allemaal lotgenoten – je zou ook medemensen kunnen zeggen.
De presentator/ moderator was een beetje te vlot , hij vergiste zich met namen van de uitgenodigde gasten en bleef in zijn vraagstelling aan publiek en officiële gasten in clichés hangen .
Om maar een paar voorbeelden te noemen:

“ wat kunnen mannen van vrouwen leren..?”
het zou fijn zijn als MAN een liefhebbende Vrouw aan zijn zijde zou hebben die hem laat praten over zijn gevoelens en begrip toont voor zijn “Mannen dilemma “
Clichés als
Mannen trekken zich meer terug als zij problemen hebben.
Man vraagt zelden om hulp

Er hing een soort televisie show sfeer…
een van de genodigde gasten werd aangekondigd met de toevoeging – “ja het duurt even om het podium op te komen want hij zit in een rolstoel …” totaal onnodig want zoals de persoon in kwestie terloops zelf becommentarieerde – daar waren de mensen heus zelf wel achter gekomen….
Eerlijk gezegd miste ik ( niet alleen) de professionaliteit maar ook de integriteit.
De verkooppraatjes voor het bovengenoemde boek waren wel goed voorbereid – om iets positiefs eraan toe te voegen – tja als dat de essentie van de avond was , dan had ik het in ieder geval niet goed begrepen en, u raadt het al, ook niet meer de behoefte om het boek te gaan kopen.
Jammer – als je bedenkt hoe belangrijk het is om over tegenslag, rouw en verlies met elkaar ook openlijk van gedachte te wisselen.
En tevens houvast en steun bij elkaar en zo mogelijk in een goed boek of artikel te gaan vinden.
Toegegeven, deze avond zette mij weer extra aan het denken:
Hoe gaan wij in ons leven met rouw, verlies en tegenslag om?
Is dit wel te leren?
Kunnen we onze kinderen al hiermee vertrouwd maken?
Wat tekent een “goede relatie”?
In goede en in slechte tijden…
Ik was in ieder geval blij dat mijn liefste man samen met mij naar deze presentatie was gegaan.en Er was weer veel extra stof om met elkaar van gedachte te gaan wisselen…
en gelachen hebben we ook nog,
Nooit weg!